هرچند بهترین راه برای مقابله با بیماری ها پیشگیری از ان هاست ولی گاهی اوقات حتی با بهترین و سخت گیرانه ترین انواع نگهداری هم بیماری به سراغ ماهی کوی شما می اید و باید با ان مقابله کنید. در ادامه به مراحل شناسایی و درمان انواع بیمار ها خواهیم پرداخت.

همان طور که در قسمت گذشته از این سری مطالب گفته شد بیمار های ماهی کوی را به دو گروه زیر تقسیم کردیم:
۱. بیماری هایی که بر اثر عوامل محیطی نظیر مواد شیمیایی موجود در اب یا نوع تغذیه و …. ایجاد می شوند.
۲. بیماری هایی که بر اثر عوامل بیماری زای زنده و میکروارگانیسم ها ایجاد می شوند.
که در مورد گروه اول در قسمت قبلی توضیحاتی ذکر کردیم. اما درباره گروه دوم که قصد داریم در این مطلب به توضیح ان به پردازیم باید گفت که خود این گروه بخش های زیادی را شامل می شود که در جدول زیر به طور کامل شاخه های ان را مشاهده میکنید.

در ادامه مطلب به بیمار های ویروسی می پردازیم.
بیمار های ویروسی:
آبله کارپ (Carp pox):
این بیماری علایم خود را با ظهور دانه های سفید رنگ(سپس با گسترش به شکل شمع ذوب شده بر روی پوست در می اید) در کل یا قسمتی از بدن نشان میدهد. عامل این بیمار هرپس ویروس ها هستند. این بیمار در اوایل فصل بهار و پاییز و در هنگام تغییر دما معمولا دیده می شود زیرا سیستم ایمنی بدن ماهی در اثر تغییرات دمایی ضعیف می شود و بدن ماهی مستعد گرفتن این بیماری می شود. این علایم می تواند در طول هر فصل و در طی زندگی عادی ماهی دوباره پدیدار شوند.
درمان:
می توان گفت که درمانی ندارد. ولی دانه های جوش مانند سفید بدن ماهی بعد از اتمام فصل سرما به مرور ناپدید می شوند که دلیل ان تقویت سیستم ایمنی بدن ماهی است.

ویروس خونی بهاره ماهی کارپ(Spring Viraemia of Carp ) یا (SVC):
این ویروس فقط خانواده ماهیان کارپ را بیمار میکند. عامل بیمار در خون ماهی زندگی میکند و علایم خود را به شکل پر خونی و خون ریزی در پوست و تورم در قسمت ها مختلف بدن ماهی نشان خواهد داد. زمان شروع این بیماری معولا در اوایا بهار و در زمان گرم شدن اب است. این بیمار به شدت واگیر است و علاو بر این این بیمار کاملا کشنده نیز هست و معمولا پس از ابتلا تمام ماهیان یا بیشتر انها از بین می روند. در بیشتر مناطق بلافاصله مورد را گزارش می کنند تا از انتقال این بیماری به برکه ها و استخر های نزدیک پیشگری به عمل اید.
درمان:
درمان ندارد و فقط ماهی هایی که از این بیماری جان سالم به در برده اند از ابتلا دوباره به ان در امان اند.

ویروس هرپس ماهی کوی(Koi Herpes Virus) یا (KHV):
جزو بیماری های اختصاصی ماهی کوی است که می توان ان را بیماری جدیدی دانست و کشف ان به سال ۱۹۹۰باز میگردد.
این بیماری علایم خود را از طریق فاسد کردن ابشش ها و قسمت های مختلف بدن و پر خونی و خونریزی در اندام ها داخلی و خارجی بدن نشان میدهد و در صورت ابتلا ماهی کوی تنها ۱۰ درصد و شاید کمتر احتمال بهبود وجود دارد.
این بیمار در دمای بالای ۲۱ درجه بروز می کند و اولین علایم ۱۴ روز بعد از ابتلا ظاهر خواهد شد.
درمان: هیچ درمانی وجود ندارد.
پیشگیری: کوی های جدید را باید حداقل ۱۴ روز قبل از ورود به برکه قرنطینه کرد تا از ورود احتمالی بیماری به برکه جلوگیری شود.

گیاهان ابزی و گیاهان اب دوست نقش مهم در برک های کوی بازی می کنند انها با گرفتن مواد نیتروژن دار از اب و ایجاد فضای طبیعی برای برکه سلامت و شادابی موجودات برکه را تضمین می کنند. در ادامه به معرفی چند گونه دیگر از این گیاهان می پردازم.

گل شیپوری اتیوپیایی (نام علمی: Zantedeschia aethiopica)
هر چند این گیاه یک گیاه کاملا ابزی نیست ولی می توان با فراهم اوردن شرایط لازم به راحتی انها را در برکه خود کاشته و از زیبایی انها لذت ببرید. برای وارد کردن این گیاهان از محیط خشک به محیط ابی برکه باید کمی با صبر عمل کرد و به مرور رطوبت خاک انها را بالا برد تا در طول یک هفته رطوبت ان به دو برابر حالت عادی برسد و در هفته دوم نیز باید این روند ادامه یابد در صورت انجام مرحله به مرحله شما می توانید این گیاه را در عمق ۶-۸ سانتی متری اب برکه خود قرار دهید و از گل های زیبای ان در فصل بهار و تابستان لذت ببرید. ولی باید توجه داشت که هرگز نباید گیاه کاملا در زیر اب قرار گیرد هرچند گیاه می تواند تا چند ساعت این حالت را تحمل کند ولی اگر این حالت بیش از یک روز ادامه یابد گیاه شروع به خراب شدن خواهد کرد. این گیاه نیاز به رسیدگی زیادی ندارد و ریشه ان به راحتی فصل زمستان را تحمل می کند تا دوباره در بهار گیاه جدیدی تولید کند. این گل را باید از بادهای شدید محفوظ نگاه داشت. تکثیر آن از طریق جداسازی ریزوم ها(غده‌های زیرزمینی) در پاییز است. همچنین از طریق بذر نیز انتشار می‌یابد.

نَخل مُرداب (نام علمی: Cyperus alternifolius)
گیاه ی است زیبا و کاملا ابزی و از نزدیکان پاپیروس مصر که در تالاب های ماداگاسکار به وفور یافت می شود. این گیاه هم توان این را دارد که در خارج و کنار برکه در خاک مرطوب زندگی و هم می تواند در اب برکه و تا عمق ۳۰ سانتی متری در برکه کاشته شود. اگر نور کافی به ان برسد می تواند به سرعت رشد کند. این گیاه یکی از بهترین تصفیه کنندگان اب برکه است و با سرعت زیاد شروع به مصزف مواد دفعی ماهیان برکه میکند. جالب ترین نکته در مورد این گیاه زوش تکثیر ان است برای تکثیر این گیاه کافی است سر یکی از شاخه ها را  همراه کمی از ساقه بریده و به صورت وارونه داخل اب قرار دهید بعد از گذشت دو هفته گیاه جدیدی از ان به وجود می اید که به راحتی می توان ان را چه در اب و چه در خاک مطوب کاشت. احتیاجات زیادی به غیر از وجود نور و اب فراوان برای رشد ندارد بهتر است از برف و سرما محافظت گردد ولی می توان چند شاخه از ان را در ابتدای فصل زمستان در داخل اب قرار دهید تا در بهار دوباره بتوانید این گیاه در صورت از بین رفتن در فصل زمستان در برکه خود داشته باشید.

در بخش قصد دارم به معرفی نژاد های متنوع و زیبای کوی به پردازم. امیدوارم این سری از مطالب در اشنایی شما دوستان با نژاد های ماهی کوی موثر باشد. با تشک

نژاد بودو گرومو (Budo Goromo):
این نژاد داری رنگی بسیار زیبا و خاص است. الگو های رنگی در روی بدن این ماهی شبیه نژاد کوهاکو است ولی معمولا گستردگی رنگ قرمز کمتر از کوهاکو است. لکه های بدن این ماهی قرمز رنگ است که در لبه فلس ها به رنگ مشکی در می اید و قرار گرفتن این رنگ زیبا بر روی ضمینه سفید بدن ماهی ترکیب رنگ بسیار زیبایی را ایجاد می کند.

نژاد اتسوری(utsuri koi):
در این نژاد رنگ لکه ها برخلاف دیگر نژاد ثابت است واین رنگ بدن است که تغییر می کند رنگ ضمینه بدن در سه رنگ قرمز و زرد و سفید وجود دارد و لکه ها هم همیشه به رنگ سیاه هستند.

نژاد هیکاری موجی(hikari muji):
این نژاد هم همچون نژاد فوق دارای سه رنگ است. این نژاد فاقد هرگونه لکه بر روی بدن خود می باشد و دارای بدنی تک رنگ و جذاب هستند. سه رنگ این ماهی شامل رنگ طلایی و سفید (نقره ای) و قرمز است.

نژاد کین کیکواریو (Kin Kikokuryu):
این نژاد داری رنگی شبیه به نژاد دویتسو هاریویک است با این تفاوت که دارای لکه هایی به رنگ نارنجی تا قرمز به جای رنگ طلایی است و رنگ بدن نیز به جای سفید شفاف به رنگ خاکستری متالیک است.

ماهی کوی دارای نژاد های بسیار گوناگونی است که هرکدام از انها با نامی شناخته می شوند ولی شاید برای شما جالب باشد که بدانید این اسامی از کجا منشا گرفته و چرا نژاد های کوی به این شکل نام گذاری شده اند. در این سری مطالب که به نام دائر‌ه‌المعارف اصطلاحات ماهی کوی برای شما اماده شده است قصد دارم تا به بررسی واژه ها و اصطلاحات رایج در مورد ماهی کوی به پردازم تا شما عزیزان نیز بتوانید راحت تر این اصطلاحات را درک کرده و بیشتر با نژاد های ماهی کوی اشنا شوید. در ادامه باید اضافه کنم که این دائر‌ه‌المعارف به دو زبان انگلیسی و فارسی به همراه تلفظ صحیح هر کلمه به صورت صوتی اماده شده است. امید است این سری مطالب نظر شما خوانندگان و علاقه مندان به ماهی کوی را به خود جلب کند.

در این بخش قصد دارم تا شما را با تاریخچه ماهی کوی و انچه از ابتدای کشف ان تا به امروز بر ان گذشته است اشنا کنم. امید است این مطلب نیز مورد استفاده شما دوستان قرار گیرد.

خواستگاه کوی:
خواستگاه انچه ما امروزه کوی می نامیم تا سالهای بین ۳۲۰-۴۲۰ در ژاپن به عقب بر می گردد . در این سال ها تکثیر کنندگان ماهی کپور کوی به صورت اتفاقی شاهد تولد نوزادانی با رنگ متفاوت با والدین خود بودند. این نوزادان با رنگ زرد تا نارنجی روشن خود از والدین سبز زیتونی رنگ خود متمایز بودند.
در سال های بعد کم کم ماهی کپور کوی علاوه بر مصرف خوراکی خود برای زیبا سازی برکه های خانه ها در ژاپن به کار رفت ولی هنوز نژاد های متنوع ان به وجود نیامده بود. سپس در طی سال های بعد نژاد گیری انتخابی از کوی ها ادامه یافت و نژاد های متنوع کوی پدیدار شدند. البته باید خاطر نشان کرد که تمام این نژاد ها در ژاپن ایجاد نشده اند. امروزه کوی تغریبا در تمام نقاط ممکن در جهان تکثیر می شود و شامل تعداد زیادی رنگ و شکل است ولی شاید همچنان کوی های ژاپنی زیباترین و محبوب ترین کوی ها جهان باشند زیرا از نظر رنگ و شکل بدن کاملا قابل تمایز از دیگر کوی هاست.البته معمولا یک عدد از هر صد کوی در فروشگاه ها ،کوی واقعی ژاپنی است.
انچه در ادمه می اید سیر تکاملی نژاد های مختلف کوی در طول تاریخ است.

البته نژاد هایی مثل گوست کوی ها و کوی های باله بلند جزوه نژاد های جدید هستند و در این تقسیم بندی قرار نمی گیرند.